Over Gijs van der Sanden

Ik ben Gijs van der Sanden, geboren in 1986, afgestudeerd neerlandicus en sinds 2011 journalist. Het liefst schrijf ik over de tijdsgeest, identiteit en reizen. Mijn stukken verschenen onder andere in Vrij Nederland, Het Parool,  Algemeen Dagblad, Het Financieele Dagblad en Trouw.

Mijn debuut De dingen die je vergeet komt in januari 2021 uit bij uitgeverij Ambo Anthos. Daarin onderzoek ik wat het voor mij betekent om te rouwen nadat ik op jonge leeftijd allebei mijn ouders verloor. Meer informatie over mijn boek vind je hier.

Daarnaast ben ik in te huren als copywriter, redacteur en researcher en werk ik als docent journalistieke vakken bij de opleiding Creative Business aan de HvA.

e: gijsvdersanden@gmail.com
t: +31 (6) 19 82 64 24

Foto: Lauren Murphy

5 Comments

  1. Paulus van der Ark

    Pff zojuist je stuk ‘Wij zijn niet walgelijk’ gelezen. Ben er nogal door geraakt daar ik zelf ook een niet praktizerende ben. Dankjewel voor dit artikel!

  2. I have noticed you don’t monetize your page, don’t waste your
    traffic, you can earn additional bucks every month because you’ve got hi quality content.

    If you want to know how to make extra money, search for: Boorfe’s tips best
    adsense alternative

  3. Anne

    Een reply. Dankjewel, voor het artikel van 6 mei 2017 in Trouw!

  4. FLPM van der Grinten ( Frans)

    Goede avond,

    heb zojuist uw aardige artikel over alleen zijn gelezen, dd 14 april 2018:
    “De Engelsen hebben hier een mooi woord voor (alleen zijn met jezelf): solitude.”
    Graag wijs ik u erop dat de Franse chansonnier Serge Reggiani, naar een tekst voor hem geschreven door G.Moustaki, de eenzaamheid prachtig bezingt in “La solitude”. Weemoedig en prachtig zingt hij in het refrein: “Je suis jamais seule, avec ma solitude…..” (Voor alle zekerheid: “Ik ben nooit alleen, want met mijn eenzaamheid”). Zoek het op, ik wens u veel luisterplezier…..

  5. René van der Aa

    Hoi. hoorde je net in Met het oog op morgen. Heel herkenbaar. Ik zit nu ook alleen met kat op schoot en op zich inderdaad gezellig, maar ik kom graag juist onder de mensen. Hoop dan ook dat het geen maanden gaat duren. Ik zal niet aan eenzaamheid dood gaan, maar bevordert de kwaliteit van leven niet. En het vervelende is dat als je er over klaagt wordt je
    gelijk als een asociale egoïst gezien. Doorbijten dan maar!
    Hou je sterk!

Leave a Reply