Over Gijs van der Sanden

Gijs van der Sanden (1986) is journalist, schrijver en docent. Hij schrijft essays en achtergrondverhalen over de tijdsgeest, identiteit en existentiële vraagstukken. Zo nu en dan maakt hij reisreportages. Zijn stukken verschenen onder andere in NRC Handelsblad, Het Parool, Vrij Nederland, Algemeen Dagblad, Het Financieele Dagblad en Trouw.

Begin 2021 kwam zijn literaire non-fictie debuut De dingen die je vergeet uit bij uitgeverij Ambo|Anthos. Daarin bespiegelt hij op zijn rouwproces, nadat hij als vroege twintiger allebei zijn ouders plotseling verloor. Meer informatie over zijn boek en informatie voor de pers vind je hier.

Daarnaast werkt hij op oproepbasis als copywriter, redacteur en researcher en doceert hij journalistieke vakken bij de opleiding Creative Business aan de HvA.

e: gijsvdersanden@gmail.com (dus niet gijsvandersanden, gaat vaak fout)
t: +31 (6) 19 82 64 24

Foto: Lauren Murphy

8 Comments

  1. Paulus van der Ark

    Pff zojuist je stuk ‘Wij zijn niet walgelijk’ gelezen. Ben er nogal door geraakt daar ik zelf ook een niet praktizerende ben. Dankjewel voor dit artikel!

  2. I have noticed you don’t monetize your page, don’t waste your
    traffic, you can earn additional bucks every month because you’ve got hi quality content.

    If you want to know how to make extra money, search for: Boorfe’s tips best
    adsense alternative

  3. Anne

    Een reply. Dankjewel, voor het artikel van 6 mei 2017 in Trouw!

  4. FLPM van der Grinten ( Frans)

    Goede avond,

    heb zojuist uw aardige artikel over alleen zijn gelezen, dd 14 april 2018:
    “De Engelsen hebben hier een mooi woord voor (alleen zijn met jezelf): solitude.”
    Graag wijs ik u erop dat de Franse chansonnier Serge Reggiani, naar een tekst voor hem geschreven door G.Moustaki, de eenzaamheid prachtig bezingt in “La solitude”. Weemoedig en prachtig zingt hij in het refrein: “Je suis jamais seule, avec ma solitude…..” (Voor alle zekerheid: “Ik ben nooit alleen, want met mijn eenzaamheid”). Zoek het op, ik wens u veel luisterplezier…..

  5. René van der Aa

    Hoi. hoorde je net in Met het oog op morgen. Heel herkenbaar. Ik zit nu ook alleen met kat op schoot en op zich inderdaad gezellig, maar ik kom graag juist onder de mensen. Hoop dan ook dat het geen maanden gaat duren. Ik zal niet aan eenzaamheid dood gaan, maar bevordert de kwaliteit van leven niet. En het vervelende is dat als je er over klaagt wordt je
    gelijk als een asociale egoïst gezien. Doorbijten dan maar!
    Hou je sterk!

  6. Ellen

    Las net je artikel in NRC “En toen gingen ook alle homovrienden settelen – dat was niet de afspraak” en herkende daarin de uitspraken over niet voldoen aan de norm en dat je daar steeds op wordt aangesproken. Dat geldt overigens voor eenieder die niet voldoet aan de norm van huisje boompje beestje. Mijn indruk is wel dat de impact met de jaren slijt, en de hoeveelheid commentaar ook. Enne – als tegenwicht in coronatijd nodig ik zo af en toe vrienden uit om te komen eten. Als je er maar genoeg hebt die niet in de luiers zitten dan willen nog komen ook 😉

  7. Pingback: De dingen die je vergeet - Postfabriek

  8. Maarten Dallinga

    Prachtig stuk in NRC!

Leave a Reply